Workshops Draden van ons Nederlandse slavernijverleden

Werk mee aan een monumentaal wandkleed in Limburg

27 april t/m 31 mei 2026

Het Nederlandse slavernijverleden is een onderdeel van onze geschiedenis dat tot op de dag van vandaag doorwerkt. Hoe geven we deze verhalen een plek, zodat we samen kunnen leren, herdenken en vooruitkijken?

Draden van ons Nederlandse slavernijverleden

Draden van ons Nederlandse slavernijverleden maakt dit verleden tastbaar met monumentale wandkleden, waarin geschiedenis en kunst samenkomen. In meerdere provincies worden unieke wandkleden ontworpen en gerealiseerd, met bijdragen van lokale gemeenschappen en kunstenaars. Het project draagt bij aan erkenning en bewustwording en verbindt historische textieltradities – zoals het Bayeux-tapijt en de Afro-Amerikaanse quiltkunst – met hedendaagse verhalen.

Het Limburgse wandkleed

Limburg krijgt een eigen wandkleed binnen het landelijke project Draden van ons Nederlandse slavernijverleden. Een groot, gezamenlijk textielwerk waarin verhalen uit de provincie samenkomen—over verleden, verbinding en de sporen die nog altijd zichtbaar zijn in het heden. Dit wandkleed maken we niet alleen vóór Limburg, maar vooral mét Limburg. Daarom nodigen we inwoners uit om mee te werken aan de vervaardiging. Iedereen kan meedoen: je hoeft geen ervaring te hebben, alleen nieuwsgierigheid en zin om samen iets bijzonders te maken.

Bijzonder aan het Limburgse wandkleed is dat we werken met circulair textiel. Stoffen en materialen die eerder een andere bestemming hadden, krijgen een nieuw leven en worden onderdeel van een gezamenlijk project met betekenis. Zo ontstaat iets dat niet alleen mooi is om te zien, maar ook een verhaal draagt van hergebruik, zorg en aandacht.

Sporen van slavernij – ook in Maastricht

Wanneer we denken aan het Nederlandse slavernijverleden, gaan onze gedachten vaak naar verre gebieden zoals Suriname of het Caribisch gebied. Maar de geschiedenis van slavernij is niet alleen daar te vinden. In heel Nederland zijn sporen zichtbaar – in steden, dorpen, gebouwen en families. Ook hier, in Maastricht.

Een gedeeld verleden, dichtbij huis

Vanaf de 17e eeuw was Nederland nauw betrokken bij koloniale handel en slavernij. De winsten uit deze handel stroomden terug naar Nederlandse steden. Dat geld werd geïnvesteerd in huizen, landgoederen, bedrijven en publieke functies. Daardoor is het slavernijverleden ook zichtbaar op plekken waar je het misschien niet direct verwacht.

Maastricht als knooppunt

Maastricht lag niet aan zee en had geen directe rol in de slavenhandel. Toch was de stad verbonden met de koloniale wereld via:

  • bestuurders en militairen die werkten in de koloniën
  • families met plantages overzee
  • handel en investeringen

Hier vestigden zich mensen die hun rijkdom (deels) verdienden in koloniën. Hun sporen zijn nog altijd terug te vinden in de stad.

Mensen en verhalen

In Maastricht zijn ook persoonlijke verhalen bewaard gebleven:

  • Tot slaaf gemaakte mensen werden naar de stad gebracht en soms gedoopt in kerken zoals de Sint Janskerk
  • Individuen zoals Dionysius Nipels waren betrokken bij de aankoop en verkoop van tot slaaf gemaakten

Deze verhalen maken duidelijk dat slavernij niet alleen een ver weg verhaal is, maar ook deel uitmaakt van de lokale geschiedenis.

Gebouwen en zichtbare sporen Sporen van dit verleden zijn nog steeds te zien:

  • Huizen en bezittingen van families die rijk werden door plantages
  • Gevelstenen met afbeeldingen van zwarte personen, zoals “De Moriaan”
  • Erfgoedlocaties die verbonden zijn met koloniale netwerken

Deze tastbare overblijfselen nodigen uit om anders naar de stad te kijken.

Een verborgen geschiedenis zichtbaar maken

Veel van deze verbanden zijn lange tijd onderbelicht gebleven. Onderzoek van de afgelopen jaren laat zien hoe diep deze geschiedenis verweven is met Nederland als geheel – en dus ook met Maastricht. Door deze verhalen te vertellen, ontstaat een completer beeld van het verleden. Een geschiedenis die niet alleen gaat over handel en rijkdom, maar ook over ongelijkheid, uitbuiting en de levens van mensen die vaak onzichtbaar zijn gebleven.

Kijk om je heen De sporen zijn er nog steeds. In gebouwen, in archieven, in namen en verhalen. Ook in Maastricht maakt het slavernijverleden deel uit van onze gedeelde geschiedenis. Klik hier voor meer informatie. 

Doe mee!

Woon je in Limburg en heb je zin en tijd om mee te werken aan dit bijzondere project? Iedereen is welkom. Ervaring met borduren, tuften of punchen is niet nodig, samen leren en maken staat centraal.

Schrijf je in voor de onderstaande workshopdagen. De workshops vinden telkens plaats van 13.00 tot 16.00 uur bij Bureau Europa, Boschstraat 9, Maastricht.

  • Donderdag 30 april 
  • Vrijdag 1 mei 
  • Zondag 3 mei 
  • Vrijdag 8 mei 
  • Zaterdag 9 mei
  • Zondag 10 mei
  • Vrijdag 15 mei
  • Zaterdag 16 mei
  • Zondag 17 mei
  • Vrijdag 22 mei
  • Zaterdag 23 mei 
  • Vrijdag 29 mei 
  • Zaterdag 30 mei 
  • Zondag 31 mei 

Aanmelden kan via e-mail:
Stuur een bericht naar info@bureau-europa.nl. Aanmelden via dit mailadres is uitsluitend mogelijk voor de maaklocatie Bureau Europa in Maastricht. Geef bij je inschrijving aan op welke dagen je wilt deelnemen.

Liever alleen komen kijken terwijl er aan het wandkleed wordt gewerkt? Ook dat kan. Je bent van harte welkom.

Maaklocaties

Je kunt op meerdere plekken in Limburg meedoen. We werken op verschillende locaties in: Horst, Maastricht, Steyl, Roermond, Venlo, Weert.

Kom alleen, of neem iemand mee. Sluit aan voor één keer of kom vaker terug. Je werkt mee aan een onderdeel van het wandkleed en wordt onderdeel van een groter geheel: een provinciebreed maakproces waarin ontmoeting centraal staat. Doe mee, maak mee, en laat Limburg meewerken aan dit gezamenlijke verhaal.

Ontwerp wandkleed door Quinn Zeljak

Quinn Zeljak (1998, Venlo) is kunstenaar, schrijver en onderzoeker. In haar werk verkent zij de kruising tussen textiel, taal en haar voortdurend veranderende lichaam. Zeljak studeerde in 2020 af aan de Maastricht Academy of Fine Arts and Design (MAFAD) en ontwikkelde sindsdien een praktijk waarin persoonlijke ervaring, digitaal beeldmateriaal en kritisch onderzoek samenkomen.

Haar beeldarchief — bestaande uit alledaagse digitale vondsten zoals spamadvertenties, yogatutorials en stockfoto’s van mensen met rugpijn — vormt een belangrijke bron voor haar werk. Deze beelden onthullen subtiele maar hardnekkige aannames over hoe we onze lichamen online presenteren: er lijkt altijd iets te mankeren, en er is altijd een oplossing te koop.

Tijdens haar masteropleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag verdiepte Zeljak zich verder in de relatie tussen kunst en handicap. Geïnspireerd door haar eigen ervaringen met chronische ziekte en pijn stelt zij vragen over productiviteit, vooruitgang en wat lichamen “horen te zijn”. Vanuit een sociaal, eerder dan medisch perspectief onderzoekt zij hoe het lichaam zich verhoudt tot de omgeving die het vormt — en gevormd wordt door.

Voor het project Draden van Ons Nederlandse Slavernijverleden wil Zeljak haar kennis van textiel inzetten voor onderzoek naar het Limburgse slavernijverleden. In samenwerking met de Universiteit Maastricht zal zij dit onderzoek vertalen naar een grootschalig wandkleed, waaraan inwoners uit de hele provincie kunnen bijdragen. 

Data  april/mei 2026 
Locatie Bureau Europa, platform voor architectuur en design
Toegang gratis